Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14885 K.2025/2602

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/178 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215/1, 218/1, 62/1, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiş; karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/749 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararıyla; hükmün "...UYAP kayıtlarının tetkikinde; sanık hakkında Antalya

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/481 esas sayılı dosyasında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan istinaf incelemesi konu dosyadaki aynı eylemden dolayı yargılama bulunduğu ve dosyanın temyiz edilmekle Yargıtay incelemesinde olduğu nazara alınarak, mükerrer yargılamanın ve cezalandırmanın önlenmesi amacıyla her iki dosyanın birleştirilip tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2020/62 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 215/1, 218/1, 62/1, 50/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiş; karar sanık tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/960 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın tek eyleminden dolayı iki ayrı yargılama yapılarak mahkumiyet kararı verildiğine, sanık hakkında indirim hükümleri uygulanmadan yüksek ceza verildiğine, hukuka aykırı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Facebook" isimli sosyal medya hesabından 16.07.2016 tarihinde " RTE sokaga cikin diye ... cikip isyan edersem adiyimmm !!. Bekledigimm oldu gec oldu ama oldu ne mutlu türküm diyene !!!!, Senin allahina kurban TSK !!.

Ne mutlu Türküm diyene!!!! ", Sokağa cikan ***dur !!! ... kanimin son raddesine kadar askerimin arkasındayimmm !!!! #atamizindeyiz,...Ne kadar *** varsa sokaklarda..., çıkarma çıkartan tüm askerlerim Rabbim mekanınızı cennet eylesin ...sonuna kadar arkanızdayım !!! kara leke diyen *** var şuan *** de ama siz benim ölümsüz kahramanımızsınız !!!, Wayyy canina delikanli askerlerimiz vatan haini oldu ve herkes alkis tutuyor..

Baslarim boyle ulkeye ve o ulkede yasayip ses cikarmayan ***,...Ulan sen bnm nasil askerimi goturursun boyle duzenin ben ...***niz... !!!!!...Tekrar ezan okunyo.. Sabah ezanı kaç kere okunur... Açık ve net söylüyorum şu ezan olayından sonra sana oy verenlerin de Allah... " şeklinde paylaşımlar yaptığı iddiasına ilişkin olarak.

Sanığın eylemine uyan basın ve yayın yoluyla suçu ve suçluyu övme suçunun 5237 sayılı Kanun'un 215 ve 218. maddelerinde düzenlendiği ve suçun yaptırımının üst sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetildiğinde, Tebliğnamedeki basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun'un) 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında res'en uygulama yapılabileceğinden, “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” hususuna ilişkin ihtaratın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tebliğnamede suç tarihinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı yaptığı "16.07.2016" tarihi yerine sehven "15.07.2016" şeklinde yazıldığı tespit edilmekle inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ikrarına ve açık kaynak araştırma raporuna göre paylaşımların sanık tarafından yapıldığının saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın darbe girişimi gecesinde silahlı terör örgütünün yaptığı girişimi destekleyip övmek, girişimin bastırılması için T.C.

Cumhurbaşkanı tarafından yapılan çağrıları ve bu çağrılara uyanları ise aşağılamak şeklindeki eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suç tarihi ile saati itibarıyla olayda kamu düzeni bakımından açık ve yakın tehlikenin bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" ve sanığın paylaşımlarının yoğunluğu nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca; sanık hakkında Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/481 Esas, 2018/552 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamanın suç tarihi aynı olsa da yargılama konusunun ve yargılamaya konu edilen suçun farklı fiillere ilişkin olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin mükerrer yargılama yapıldığına dair temyiz itirazları da yerinde görülmemiş, açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/960 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya