Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14892 K.2024/6269

Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2004 tarihli ve 2000/32 Esas, 2004/142 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanığın yokluğunda kurulan hükmün, sanığa 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca kapıya asılmak suretiyle tebliğ edilmesi usule aykırı ise de, Mahkemece hükmün kesinleştirilmesi üzerine cezanın infazına başlandığı, sanığın 03.11.2004 tarihli dilekçesi ile lehe kanun değerlendirmesi talebinde bulunduğu, daha sonra Cumhuriyet savcısı tarafından aynı yönde talepte bulunulması üzerine, Mahkemece verilen talebin reddine dair ek kararın cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafinin temyiz yargılamasına konu dosyaya 12.03.2021 tarihinde yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçe gönderdiği, gerekçeli kararda kanun yolu ve süresinin açıkça belirtildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilip 03.11.2004 tarihi itibarıyla öğrendiği kabul edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.10.2023 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin

birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,