Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/16505 K.2025/2493

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 12.10.2015 tarihli ve 2014/7831 Esas, 2015/43576 Karar sayılı kararı ile; " ...sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.06.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/267 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri, atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ın 100.000 TL karşılığında tapuların verilmesi ve katılanların şikayetinden vazgeçmesi için katılan ...'in kolundan çekiştirerek barohanın merdivenlerinden aşağıya indirmeye çalıştığı, temyiz dışı kalan sanık ...'nin direnen katılana tokat attığı ve katılan ...'un annesi ...'in bağırması üzerine bürolardan çıkan insanları gören sanıkların katılanı bıraktığı olayda, sanığın katılanı cebir uygulamak suretiyle hürriyetinden alıkoyduğu, ancak katılanı hakimiyeti altına alamadığı, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR