KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/16906 E., 2025/4928 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1360 E., 2023/1913 K.
- Suç
- 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
512 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, vekalet ücretine hasren yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli, 2022/107 Esas ve 2022/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2022/1360 Esas, 2023/1913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvuruları üzerine, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendisinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre sanık müdafinin dosyaya vekaletname sunmadığının anlaşılması karşısında beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendisinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre sanık müdafinin 14.03.2022 tarihinde dosyaya vekaletname sunduğunun anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, Sanığın yargılamada avukatla temsil edildiği gözetilerek 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen beraat kararı ile birlikte sanık müdafii lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüşse ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2022/1360 Esas, 2023/1913 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden,
303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasına yeni bir bend eklemek suretiyle "4-Sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5.500,00-TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesine,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/16906, K. 2025/4928, 18 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama