Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17221 K.2024/6011

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan 17.05.2016 tarihli kararın tebliği üzerine, suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekilinin davaya katılma talepli 21.04.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu halde Mahkemece katılma hususunda herhangi bir karar verilmediği gibi bozma sonrası kurulan 16.05.2023 tarihli hükmün de suçtan zarar gören kuruma tebliğ edilmeden kesinleştirilmesinin usule aykırı olduğu anlaşıldığından , 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Maliye Hazinesinin davaya katılmasına,

vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek ve öğrenme üzerine 20.07.2023 tarihli dilekçe ile asıl karara yönelik yapılan temyizin süresinde kabul kabul edilip Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin usulsüz olarak verilen 24.07.2023 tarihli ek karar kaldırılarak asıl karara yönelik yapılan incelemede ;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çorum 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/193 Esas ,2016/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan davada 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Kararın Maliye Hazinesi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/14884 Esas 2022/15618 tarihli ilamı ile; "...Şikayetçi Maliye Hâzinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234 maddelerine aykırı davranılması,..." nedeniyle sanık hakkında verilen beraat kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1105 Esas, 2023/512 Karar tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Hazinesinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın ilk savunmasının alındığı 11.06.2015 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1105 E. 2023/512 K. sayılı hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,