Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17238 K.2024/4626

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şarkikaraağaç Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdura karşı iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli kararı ile "Sanık hakkında iftira suçunun mağdur ...'ya yönelik olarak işlenildiği iddiasıyla kamu davası açılmış ancak hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında mağdurlar...'a karşı iftira suçunu işlediğinin kabulü edildiği gerekçeli kararda ise mağdur ...'ya karşı iftira suçunu işlediğinden bahisle karar verilmiş olduğunun belirtilmesi suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Sanığın kolluk tarafından alınan 14.02.2015 tarihli ifadesinde mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce, etkin pişmanlık göstererek iftirasından döndüğü anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, adli sicil kaydında bulunan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın mağdur ...'nın silah kaçakcılığı, esrar kaçakcılığı yaptığını, yüksek tonajlı araçlar çalıştırdığını, diğer sanıkları kendisini dövmesi için gönderdiğini beyan ederek şikayetçi olduğu, ancak 14.02.2015 tarihli ifadesinde ise beyanlarını değiştirerek olayın şoku ve sinirle şikayetçi olduğunu ancak böyle bir durumun söz konusu olmadığını beyan ettiği bu suretle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın ikrar içeren savunması, ilk beyanı ve tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabulünün yerinde olduğu, suçun subütunun oluştuğu ve mahkumiyete yeterli delil bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR