Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/17771 E. , 2025/1205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1249 E., 2024/61 K. SUÇ : Halkı Kanunlara uymamaya tahrik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyi
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/17771 E. , 2025/1205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1249 E., 2024/61 K. SUÇ : Halkı Kanunlara uymamaya tahrik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli, 2017/41 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 217/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 26.10.2018 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde (05.06.2022 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. Akabinde; Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli ve 2023/73 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 217/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/1249 Esas, 2024/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suç işleme kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın köy halkını temyiz dışı sanıklarla birlikte köyün sağlık ocağında toplayarak insanları sorunların çözümü için "öz yönetim" amaçlı toplanan toplantılara gelmeleri gerektiği, Devlet Kurumlarına başvurulmaması gerektiği yönünde telkinde bulunması iddiasına ilişkin olarak; 5271 sayılı Kanun'un 251/8. maddesi "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindedir. Sanık hakkında kanunlara uymamaya tahrik suçu ile birlikte silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dava açıldığı; Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2017/41 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararıyla sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine dair Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir. Bu itibarla; sanığın köy halkını sağlık ocağında toplayarak sorunların çözümü için devlet kurumlarına başvurmamaları yönünde kararlar alıp özyönetim ilan edilen toplantılara katılımı arttırmaya çalıştığı, toplantıların amacının kamu barışını bozmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/1249 Esas, 2024/61 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.