Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/17822 E. , 2024/8709 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/973 E., 2022/1529 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Ret Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/539 Esas, 20
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/17822 E. , 2024/8709 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/973 E., 2022/1529 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Ret Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/539 Esas, 2024/2327 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.04.2024 tarihli ve KD-KD-2022/138488 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin işin esasına girilerek incelenmesi gerektiği hâlde, temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğundan bahisle temyiz isteminin reddine ilişkin ilamın kaldırılmasına ve sanık ve müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkında Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulduktan sonra, bilahare sanığın 02.03.2022 tarihli dilekçe ile cezasının onanması isteği ile istinaf talebinden vazgeçme iradesini ortaya koyduğu, sanığın bu feragati üzerine Bölge Adliye Mahkemesince Cumhuriyet savcısının talebine hasren istinaf incelemesi yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak sanığın istinaf talebinden vazgeçmiş olmasının temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı, dolayısı ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından da temyizi kabil olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/539 Esas, 2024/2327 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA, 3. 20.03.2021 tarihli olayda mahalle bekçileri tarafından sanığın kavga ederken görüldüğü ve kaba üst araması yapılacağı sırada kendi rızası ile ayakkabısı içinden suça konu uyuşturucu maddeleri verdiği ve olay tarihinde bekçilerin kaba üst arama yama yetkisinin mevcut olduğu anlaşılmakla itiraznamedeki bu hususa ilişkin bozma nedenine iştirak edilmemiş, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, ancak; Sanığın, tekerrüre esas alınan Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/385 Esas ve 2018/315 Karar sayılı hükmüne konu mahkûmiyetinin , suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın başkaca tekerrüre esas ilamın da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları oluşmadığı hâlde TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuşsa da bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhamemesi Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülerek, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/973 Esas, 2022/1529 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, tekerrür uygulamasına ilişkin 10. Fıkrasının hükümden çıkartılmak suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2024 tarihinde karar verildi.