Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18482 K.2024/6066

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi takdiren uygulanmayarak, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Hakkında verilen hapis cezasının yüzüne karşı okunmadığına, kararın tebliğ edilmediğine, dosyanın infazının durdurularak eski hale getirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Ankara 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği, 28.10.2024 tarihinde teslim olması gerekirken kuruma teslim olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ncı maddesinin ikinci fkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin bir ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesince 01.06.2021 tarihli son celsede, cezaevinde bulunan sanığın SEGBİS sistemi ile hazır edildiği, sanığın ifadesinin alındığı, sanıktan son sözlerinin sorulduğu, celse sonunda sanığa duruşma tutanağının cezaevinde verilmediği gibi, gerekçeli kararın sanığa cezaevinde tebliğ edilmediği, SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı hüküm verilen sanığa, karar duruşması tutanağının bir örneğinin verilmemesi ve mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına 15 gün içerisinde temyiz yoluna başvurulacağı belirtilerek sanığın yanıltılması karşısında sanığın temyiz başvurunun süresinde olduğu kabul edilerek Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.10.2014 yerine, 28.10.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2. Dava dosyası içeriği, ... Müdürlüğü hükümlü nakil izin belgesi, Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü yazısı, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR