Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/211 K.2024/6264

Bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Keskin Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli bozma ile eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2023 tarihli kararı ile zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 04.11.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımını durduran ve kesen sebeplerin dikkate alınmadığına, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfı ile aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Zamanaşımı kesen son işlem olan 04.11.2015 tarihli sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresi dolduğundan mahkemece verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR