Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21288 K.2024/8694

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 6136 sayılı Ateşli Silah ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) kapsamında bulundurulması yasak olan bir adet tabanca ve 7 adet fişek ile yakalanması nedeniyle 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2011 tarihli 2011/130 Esas, 2011/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.12.2012 tarihli 2012/18321 Esas, 2012/38524 Karar sayılı ilamı ile sanığın tekerrüre esas alınan Konya 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/1544 Esas, 2010/926 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte para cezasından ibaret bulunduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle tekerrür hükümlerinin çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

4. Dairemizin 18.12.2012 tarihli 2012/18321 Esas, 2012/38524 Karar sayılı ilamına karşı sanığın 18.11.2022 tarihli başvurusu üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığı'nca, mahkemece hüküm kurulduğu tarihte duruşmada sanığın hazır bulundurulmaması, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulması hususunun sorulmaması gerekçeleri ile 02.02.2023 tarih 2023/5345 sayılı karar düzeltme itirazında bulunulduğu, itiraz üzerine Dairemiz 26.04.2023 tarihli 2023/369 Esas, 2023/2597 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlandığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli 2023/495 Esas, 2023/570 Karar sayılı kararı ile eylemin seri muhakeme kapsamında kaldığı gerekçesi ile durmasına karar verildiği, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2024 tarih 2023/83078 soruşturmasında sanığın seri muhakeme usulü uygulanması yönündeki teklifini açıkça reddettiğine dair tutanak düzenlendiği ve dosyanın mahkemeye geri gönderildiği anlaşılmıştır.

6. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2024 tarihli 2024/153 Esas, 2024/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile doğrudan hükmedilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi sunmuş olup, dilekçesinde herhangi bir somut nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 26.12.2010 tarihinde ** *** 101 plakalı minibüs ile Konya ilinden Antalya ili istikametine giderken Antalya Çevreyolu Hatıp Kavşağında polisler tarafından durdurulduğu ve Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.12.2010 tarihli 2010/650 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden sanığın minibüsünde yapılan aramada ön koltuklar arasında suça konu bir adet namlusu ve dipçiği kesilmiş, tek kırma tüfekten bozma bir adet tabanca ve 7 adet fişeğin ele geçirildiği,

dosya kapsamında alınan kriminal raporda tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz oluğu, fişeklerin münhasıran avda ve sporda kullanılmak üzere imal edildikleri bu cihetle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığının belirtildiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunu'nun 13 üncü maddesi birinci fıkrasına aykırılık teşkil ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan 27.12.2010 tarihli kolluk tutanağı, sanığın ikrarı, 28.01.2011 tarihli uzmanlık raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, kolluk görevlilerince önleme araması kararına istinaden sanığın kullanmış olduğu minübüste yapılan aramada ele geçirilen suça konu tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz silahlardan olduğu anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemleri reddedilmiştir.

V. KARAR