Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22701 K.2025/2395

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2013/350 Esas, 2015/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174/1, 52 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Mahkemece kesin ve inandırıcı delillere dayanılmadan karar verildiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinde yapılan aramada 2 adet dinamit lokumu ve 2 adet fünyenin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın ikrar içeren savunması, inceleme dışı sanığın ifadesi, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ile birlikte mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR