Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22755 K.2024/8560

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2017 tarihli iddianamesiyle; sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen işkence suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2023 tarihli kararıyla; ek savunma hakkı verilerek sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2023 tarihli kararı sanık müdafileri tarafından istinaf edilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.05.2024 tarihli ve 2023/1435 Esas, 2024/1124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; suç tarihinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte katılan ...'yi vücutta kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralamak ve belli süre eylemlerini devam ettirmek suretiyle işkence suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları ve doktor raporları birlikte değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın katılana vurmadığına ve işkence yapmadığına dair aşamalarda değişmeyen savunmaları, polis memuru olan sanığın katılanla arasında husumet bulunmaması, katılanın teşhis işlemlerinde tereddüte düşmesi, katılanın karakoldaki darp olayının bir kısmında yeğeni olan tanık S.Ö'in yanında olmadığını beyan etmesine karşın tanığın aksi yönde beyanda bulunması, katılanın kendisini 4 şahsın darp etmesinden bahsetmesine karşın olay yerinde bulunan tanık S.Ö'in iki şahıstan bahsetmesi ve bu şekilde tanık S.Ö'in beyanları ile katılan beyanları arasında çelişki bulunması,

temyiz dışı polis memuru olan sanık ...'ın katılanla kendisinin husumetli olduğuna, kendisinin vurduğuna ve hakaret ettiğine polis memuru olan sanık ...'ın kendilerini ayırmak dışında bir eyleminin olmadığına ve başlangıçta husumeti bilmediğine dair beyanları ve katılanın sanığın kendisini karakolda darp ettiğine dair beyanları ile örtüşen kamera görüntülerinin bulunmaması hususları birlikte değerlendirilmiştir.

Bu itibarla; atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut delil bulunmayan sanık ...'ın beraati yerine katılan beyanları gerekçe gösterilerek mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR