Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23527 K.2025/6840

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

.... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/225 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararının sanık ve katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2022/802 Esas, 2024/1224 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir ve tehdit ile gerçekleştirdiği

anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/1016 Esas, 2024/1084 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-c, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ...'nün Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına ve suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre, vergi dairesi başkanlığında gelir uzmanı olarak çalışan katılanın, olay günü sanığın iş yeri adresinde bir mükellefin yoklamasını yapmak amacıyla gittiği, sanığın vergi levhasını görmek istemesi üzerine sanığın katılandan görevli kimliğinin ibrazını isteyerek, katılanın kamu görevlisi olduğuna inanmaması nedeniyle katılanı darp edip iş yerinin kapısını kilitleyerek çıkmasını engellemek suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın olaya ilişkin aşamalardaki tevilli ikrar içerikli savunmaları, olayın meydana geliş şekli, katılanın istikrarlı anlatımları ile dava dosyasındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkeme kabulünde, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/1016 Esas, 2024/1084 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,