Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24656 K.2025/7316

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1. Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/1180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 218/1, 62, 51... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi tayinine karar verilmiş; karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmiştir.

2. Akabinde; Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/194 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 218/1, 62... . maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, gerekçe bölümüne göre cezanın ertelenmesine, hüküm kısmına göre sonuç cezanın 7 ay 15 gün hapis cezası olarak bırakılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 18.04.2024 tarihli ve 2023/452 Esas, 2024/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun "Takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması," hususunun kanuna aykırı olduğuna ve hükmün 3. maddesinde bulunan 'Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi' ibaresinin yerine 'Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi' ibaresinin yazılması" suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suç işleme kastının bulunmadığına ve eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın herkese açık olan Ekşi Sözlük adlı sosyal medya platformundaki paylaşımıyla Karadeniz Bölgesi’nde yaşayan vatandaşları aşağıladığı iddiasına ilişkin olarak;

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça belirtildiği, vicdani kanaatin dosya kapsamındaki belge ve bilgilerle uyumlu biçimde oluşturulduğu anlaşılmıştır.

2. Açık kaynak araştırma raporu ile bu raporla uyumlu olan, sanığın hatırlamadığı bir duruma sinirlenerek paylaşımı yaptığına dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde, paylaşımın sanık tarafından yapıldığı ve dosya kapsamında eksik araştırma bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın adli sicil kaydında, suç tarihinden önce (21.05.2014 tarihinde) kesinleşmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 51/1-a maddesinde öngörülen “daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olma” şartının gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına yasal engel bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Ayrıca mahkemenin gerekçeli kararının “Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe” bölümünde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında “erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR