KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/24708 E., 2025/2717 K.
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2025
- Konu
- Bilisim Suclari
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/666 Esas 2016/106 Karar
- Suçlar
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık,
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Detayı
400 kelime·2 dk okuma
Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2014/666 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararının,'' başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama'' suçu yönünden Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dosyanın incelenmesinde, sanık ... hakkında Bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık ve Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kendisine gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği belirlenmekle.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.11.2020 tarih 2019/2 Esas ve 2020/3 Karar sayılı kararı nazara alındığında, Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,
öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23. maddesinin 1. ve 8. fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği halde 03.02.2016 tarihli kararın sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesi uyarınca muhtara teslim edildiği ve tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla.
Gıyabi hükmün Dairemizin tevdii ilamı ile birlikte 5271 sayılı CMK'nın 34/2.
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi sanığı başkasına ait banka/kredi kartının izinsiz kullanılması ve bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlıktan mahkum etmiş, ancak sanığa gerekçeli karar usulsüz tebliğ edilmiştir. Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine dosya incelenmiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Gerçek kişilere tebligatta iki aşamalı yöntem zorunludur: önce bilinen en son adrese Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre normal tebligat çıkarılmalı, bila tebliğ iade edilirse şerh düşülerek 21/2 uyarınca adres kayıt sistemindeki adrese tebliğ yapılmalıdır; doğrudan MERNİS adresine 21/2 ile yapılan tebligat usulsüzdür.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Muhtara teslim yoluyla doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüz bulunduğundan, esasa girilmeden, sanığa usulüne uygun tebliğ sağlanıp ek tebliğname düzenlenmesi için dosya Başsavcılığa tevdi edilmiştir.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Gıyabi mahkumiyette gerekçeli kararın doğrudan MERNİS adresine 21/2 ile tebliği temyiz süresini başlatmaz; bu usulsüzlük tek başına temyiz veya eski hale getirme talebini haklı kılar, tebligat parçasının incelenmesi ilk iş olmalıdır.