Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/26243 K.2025/4630

7201 sayılı Tebligat Kanun'u hükümleri dikkate alındığında, sanığın, yokluğunda verilen kararın bildirdiği son adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi, tebliğ imkansızlığı durumunda ise Tebligat Kanun'u hükümlerine göre hareket edilerek tebliğ işleminin tamamlanması gerektiği halde, 08.07.2014 tarihli gerekçeli kararın sanığın bildirdiği en son adrese gönderildiği ancak adresten ayrıldığı belirtilerek gönderilen tebligatın iade edilmesi üzerine Mahkemece başkaca bir tebligat yapılmadan dava dosyasının kesinleştirildiği anlaşılmakla, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1.maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.07.2014 tarihli mahkumiyet kararının verildiği tarih olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.