Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/311 E. , 2025/926 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/916 D.İş SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması KARAR : İtirazın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2020 tarihli iddianamesiyl
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/311 E. , 2025/926 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/916 D.İş SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması KARAR : İtirazın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2020 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245/1. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 31/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 2 adet tebligat, 2 adet posta gideri, 1 adet adli rapor ücretlerinden oluşan toplam 1.122,75 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile Devlet Hazinesine irat kaydına karar verildiği, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 03.01.2024 tarihli ve 2023/22431 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2448 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/3758 esas, 2018/11681 karar sayılı ilâmında; "Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin ve uzlaşma için yapılan giderlerin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, mahkûmiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapor ücretinin çıkarıldıktan sonra geriye kalan miktarın yargılama gideri olarak hükmolunmasının gerekmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE 1. Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2020 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 31/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 2 adet tebligat, 2 adet posta gideri, 1 adet adli rapor ücretlerinden oluşan toplam 1.122,75 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile Devlet Hazinesine irat kaydına karar verildiği, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir. 2. Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kurallarının 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora ilişkin giderin zorunlu kamu masrafı niteliğinde olması sebebiyle söz konusu giderin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi nedeniyle itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/916 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.