Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/378 K.2024/4585

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi gereğince reddine karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2011 tarih ve 2011/263 Esas, 2011/731 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2011 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 09.12.2014 tarihli kararı ile; "...Tüm sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre; katılanın rızası ile sanıklara ait araca bindiği ancak yolda iken taraflar arasında tartışma yaşandığı ve sanıkların katılanı dövdükleri ve rızası dışında Erkilet Kasabası yakınlarına götürdükleri, burada sanık Hacı Mustafa tarafından tabanca ile katılanının bacağından yaralandığı, daha sonra ise sanıkların tekrar katılanı araca bindirerek şehir merkezine getirdikleri ve 1-2 saat boyunca araçta dolaştırdıktan sonra hastane yakınlarına bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği; verilen kararın hukuka, kanuna, hakkaniyete aykırı olduğuna, her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, soyut değerlendirmelerle karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz isteği; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanığın, haklarında verilen hüküm kesinleşen diğer sanıklarla birlikte hareket ederek "abi misafirimiz ol" diyerek müştekiyi kandırıp araca bindirdikleri ve yolda müştekiyi darp ederek rızası dışında Erkilet Kasabasına götürerek araçtan indirdikleri müştekiyi tabancayla yaraladıkları, sanığın silahla cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre 11.05.2023 tarihli celsede duruşma tarihinin 20.02.2024 tarihi olarak belirtilmesine rağmen hakkında yakalama kararı bulunan sanık ...'ın yakalandığı 02.06.2023 tarihinde savunmalarının alındığı ve sanık ... müdafisi duruşmadan haberdar edilmeden ve savunmalarını sunma imkanı sağlanmadan yokluğunda duruşma yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

...