KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/432 E., 2025/811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1245 E., 2023/2008 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
545 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi
İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/796 Esas, 2023/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından beraatine karar verilmiştir.
B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1245 Esas, 2023/2008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-e, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II.TEMYİZ
A.Katılan Bakanlık vekilinin Temyiz İstemi
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden en üst hadden ceza verilmesi gerektiği, tehdit suçu yönünden ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği ve lehe vekalet ücretine hükmolunmasın gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay günü eşi mağdurun işten çıkıp evine gittiği sırada araçla önünü kesip elindeki poşetleri zorla elinden alarak aracın ön koltuğuna koyduğu, bu sırada ''seni öldürürüm bin arabaya...'' şeklindeki sözlerle mağduru zorla arabaya bindirmeye çalıştığı, mahalle sakinleri tarafından yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerinin müdahalesi ile mağdurun kurtarılması şeklindeki olaya ilişkin;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterleri ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan belirlenmesinin, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğuna ilişkin kabulün ve 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olduğundan suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirme,
katılan ... vekiline vekalet ücreti hükmedilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1245 Esas, 2023/2008 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/432, K. 2025/811, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama