Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/469 K.2024/9325

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Sındırgı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2013 tarihli iddianamesi ile hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B.Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli kararı ile şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında;

I.Hırsızlık suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

II.Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C.Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2015 tarihli ilamında belirttiği "sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- Suça konu kartların sayısı, kullanım zamanları ile harcanan miktar dikkate alınarak ... cezada TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın son celsede zararın tamamını giderdiğini savunması ve mağdurun da hükümden sonra, 10.12.2013 tarihli dilekçesi ile karar tarihinden önce zararının karşılandığını ve şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı" olduğu gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D.Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 9 ay 25 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

E.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeni ile Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli kararı ile hüküm açıklanarak, şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 9 ay 25 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istekleri; hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına dayanmaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; şikayetçinin yıkaması için aracını oto yıkamacıda çalışan sanığa teslim ettiği, sanığın araç içerisini temizlediği sırada şikayetçiye ait cüzdanı bulup içerisinden şikayetçiye farklı banklardan verilme kredi kartlarını alarak bu kartlarla şikayetçinin bilgisi ve rızası dışında birden fazla kez harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının, hükmün açıklanmasına yönelik kararda. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR