Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/501 K.2024/2915

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... tarafından gönderilen onama talepli dilekçelerde temyiz isteminden kesin olarak vazgeçildiğinin belirtilmemiş olması dikkate alınarak, temyizden vazgeçme niteliği taşımadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2021 tarihli ve 2021/29406 Esas, 2021/86889 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/403 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/2679 Esas, 2022/2387 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinde özetle

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinde özetle

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un üzerinde yapılan aramada ve ormanlık alanda sentetik kannabinoid ele geçirildiği olayda, her iki sanığın eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek zulaya koymuş oldukları maddenin bir kısmını alıp satmak amacıyla ayrıldığı esnada yakalandıkları ve her iki sanığın uyuşturucu maddeleri birlikte ticari amaçla bulundurdukları kanaatine varılmış olup, ele geçen uyuşturucu maddenin türü de göz önüne alınarak sanıkların sübut bulan eylemleri uyarınca uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri, sanıkların birbirleri hakkında uyuşturucu madde ticareti yapan kişi olduğu yönünde beyanda bulunmuşlar ise de,

yapılan ihbarda sanık ...'ın isminin bulunması, ihbara göre sanıkların gitmiş olduğu yerde zulalanmış vaziyette uyuşturucu maddenin ele geçmiş oluşu, sanık ...'un üzerinde kişisel kullanımdan fazla miktarda uyuşturucu maddenin elde edilmesi hususları gözetildiğinde sanıkların üzerlerine atılı suçun sübut bulduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/2679 Esas, 2022/2387 karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile