Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/5693 E. , 2025/1402 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2601 E., 2023/2146 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında kurulan hükmün temyiz edilebil
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/5693 E. , 2025/1402 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2601 E., 2023/2146 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2017 tarihli kararı ile hükümlü hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4, 188/5, 192/3, 62, 52, 53.maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis ve 22.500,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarihli onama kararı ile hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükümlünün 28.08.2023 havale tarihli dilekçesiyle, yasaklanmış haklarının iadesini talep etmiştir. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2023 tarihli ek kararıyla; hükümlü talebinin reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Hükümlünün ek karara karşı istinaf isteminde bulunması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli 2023/2601 Esas, 2023/2146 Karar sayılı kararıyla hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Hükümlü ile müdafiinin temyiz istemi; koşulları oluştuğundan memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir." 2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği; dava konusu olayda, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihi 18.10.2024, hakederek tahliye tarihi 11.08.2027 olması sebebiyle, mahkemenin memnu hakların geri verilmesi talebinin reddine dair ek kararında ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarih ve 2023/2601 Esas, 2023/2146 Karar sayılı kararında hükümlü ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.