Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/593 K.2024/4447

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2019 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek, "şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiği" bu sebeple, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun sübutuna, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın Lice ilçesinden temin ettiği uyuşturucu maddeyi, araçla Batı illerine sevk edeceği yönünde bilgi edinilmesi üzerine, sanığın sevk ve idaresindeki aracın Önleme Arama kararı uyarınca kontrol noktasında durdurulduğu, narkotik köpeğin bagaj kısmına yoğun tepki vermesi üzerine usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden araçta yapılan aramada, bagajda bulunan valiz ve çanta ile aracın arka koltuk üzerinde bulunan sırt çantasında toplamda 16 ayrı paket şeklinde net 14 kilo 840 gr esrar elde etmeye elverişli hint kenevir bitkisinin ele geçirilmesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, şahit numunenin müsaderesine, şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın araçla Batı illerine uyuşturucu madde sevk edeceği yönünde bilgi edinilmesi, Arama ve El Koyma kararına istinaden araçta yapılan aramada, ayrı paketlerde uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi ve sanığın inkara dayalı suçtan kurtulmaya yönelik tevilli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 2022/1530 Esas, 2022/1400 Karar ve 31.10.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,