Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/682 K.2024/2703

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararıyla sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, delil olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. 2.Dava dosyası içerisinde yer alan 02.12.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın aracının bagaj kısmında kıyafetlerin altında ele geçirilen ağırlığı net 19.2 gram ve 25 gram olan sentetik kannobinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA etken maddesi ile net 2.2 Gram METEMFETAMİN etken maddesi içeren uyuşturucu maddelerin olduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli kararının (A) bendinde yapılan incelemenin sanık ... Ataç hakkında olduğu, sehven temyiz dışı sanık ...'ın adının yazdığı tespit edilmiştir.

1.Olay tarihinde önleme kararına istinaden yapılan uygulama sırasında sanığın sürücülüğünü yaptığı aracın durdurulmak istendiğinde aracın durmadığı, yapılan kovalamaca sonucunda aracın durdurulduğu, aracın bagaj kısmında kıyafetlerin altında silahlar, iki poşet halinde sentetik kannobinoid maddesi ile bir paket halinde metemfetamin etken maddesi içeren uyuşturucu madde ve hassas terazinin ele geçirildiği, araç içerisinde bulunan temyiz dışı sanıklar İbrahim ile Derya'nın alınan ifadelerinde uyuşturucu maddenin sanık ...'a ait olduklarını beyan ettikleri, ayrıca sanık ...'un telefonunda yapılan inceleme de sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair görüşmelerin olduğu belirlenmiştir.

2.Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanları, uzmanlık raporu, olayın gerçekleşme biçimi, ele geçirilen madde miktarı ve çeşitliği ile tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, (3), (4) ve (5) numaralı bendlerde belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4.Sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılırken (a) bendinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5.Suçta kullanılan hassas terazinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekirken aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3), (4) ve (5) numaralı bendlerde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2022/1600 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan,

“taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün ikinci paragrafında yer alan "188/4" ibaresinin çıkarılarak "188/4-a" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün on beşinci paragrafında yer alan "54/4" ibaresinin çıkarılarak yerine "54/1" ibaresinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,