Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/932 K.2024/5370

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 12 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 26.240,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli kararı hakkında sanık ve müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu yerel Mahkeme kararı kaldırılarak "sanığın 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine " karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiilerinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mahkemenin eksik incelemeyle karar verdiğine, İstanbul'dan alınan uyuşturucuyla ilgili telefon numarası ve şahıs ismi verilmesine rağmen bu yönde araştırma yapılmayarak aceleyle karar verildiğine, sanığın suça konu uyuşturucuyu kullanmak amacıyla aldığına, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin sanık tarafından bulundurulduğu yer dikkate alınarak uyuşturucu maddenin kullanmak için mi yoksa ticaret için mi bulundurulduğu tespit edilmeden karar verildiğine, uyuşturucunun sanığın işyeri olan takside kolaylıkla bulunabilecek yerde ele geçirilmesi sebebiyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

sanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı dikkate alındığında olağan sayılacak sürede kişisel olarak tüketebileceği kişisel kullanım sınırları içerisinde olduğuna, sanığın aracının durdurulup arama kararı alma süresi ile tutanakta belirtilen süreler birbiri ile örtüşmemediğine, Cumhuriyet Savcılığınca aramanın kameralı yapılması talimatı verildiği halde arama usule aykırı olarak kamera kaydına alınmadan gerçekleştirilmiş olduğundan arama işleminin usulüne uygun yapılmadığına,

Cumhuriyet Savcılığınca gecikmesinde sakınca bulunan hallerde arama el koyma kararının 24 saat içerisinde Sulh Ceza Hakimliğince onaylanması gerekirken bu hususda bir onay alınmadığına, ele geçen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırlarında olduğuna, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olup ticaretiyle ilgisinin olmadığına, sanık hakkında cezalandırılmasına yeter delil olmadığına, sanığın müsnet suçu işlemediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası içerisinde yer alan 07.12.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre, araçta yapılan arama sonucu ele geçirilen maddenin net miktarının 4.437 gram olup, KOKAİN içerdiği belirlenmiştir

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "Dairece sanığın savunmalarında uyuşturucu maddeyi satın aldığını söylediği ''ismo'' isimli kişi hakkında yapılan soruşturma sonucunun araştırılması amacıyla duruşma açılmasına karar verildiği ve yapılan yargılama sırasında sanığın ''iso'' lakaplı kişi olarak belirttiği ........,hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca 2021/30251 sayılı soruşturma dosyasının olduğu anlaşıldığı,

dosya akibeti yaklaşık bir yıl süreyle beklenmiş ancak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca 2021/30251 soruşturma 2022/3072 karar sayılı 20.10.2022 tarihli kararı ile yetkisizlik kararı ile soruşturma dosyasının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığı, bu durumda Dairece soruşturma sonucu makul süre beklenmiş olup bahsedilen soruşturma sonucunun sanık lehine sonuçlanması durumunda daha sonra iadeyi muhakeme yoluna başvurulabileceğiini kabul edildiği, olay tutanağı içeriği, ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddenin kokain olması, paketcikler helinde bulunması,

miktarı ve ele geçiriliş şekli göz önüne alındığında sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğu" gerekçesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, kriminal raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/1018 Esas, 2022/1100 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,