Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/977 K.2024/4745

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 16. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; yeterli delil olmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, Gündoğdu Mah. 142.cadde üzerinde bulunmakta olup yanına gelen kişilere uyuşturucu maddelerden bonzai sattığı yönündeki bilgiye istinaden takibe başlandığı, aynı gün saat 22:40 sıralarında cadde üzerinde beklemekte olan ... isimli şahısla sanığın buluştuklarının, bir müddet konuştuktan sonra birlikte ...Mah. 5818 Sk. üzerine doğru yürüdüklerinin ve burada sanık ile kullanıcı ...'nin birbirlerine bir şeyler alıp verdikten sonra 142. Cadde üzerinde ayrıldıklarının tespit edilmesi üzerine kullanıcı ...'ın ...Mah. 5838 Sk. üzerinde yakalandığı, kullanıcı ...'nin görevlilere sigara tabakası içerisinden çıkarmış olduğu beyaz renkli bir paketi teslim ettiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tutanak tanıklarının beyanları, tanık ... beyanı, keşif tutanağı, bilirkişi raporu ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında uyuşturucu madde sattığına ilişkin ihbar bulunduğu, ihbara istinaden kesintisiz fiziki takip yapıldığı, keşif raporunda da belirtildiği üzere tutanak tanıklarının alışveriş anını rahatlıkla gördüğü, yakalama sonucunda alıcı tanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanık ....'nın esas alınan soruşturma aşamasındaki beyanında sanıktan uyuşturucu madde aldığını kabul ettiği, Adana Kriminal Polis Laboratuvarından alınan rapora göre ele geçirilen uyuşturucu maddenin sentetek kannabioid olduğunun tespit edildiği nazara alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiş, bu haliyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında sanığın mükerrirliğine karar verilirken, dayanak kanun maddesinin ilgili fıkrasının hükümde gösterilmemesi, suçtan elde edilen kazancın müsaderesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi, şeklinde hüküm tesis edilmesi hususu düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle;

alınan istihbari bilgi, tanık beyanı, teşhis tutanağı, olay tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, tutanak mümzilerinin beyanları, bulunan uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş biçimi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve müdafinin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2418 Esas, 2022/1572 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,