Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/11546 K.2025/10329

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Gönen (Balıkesir) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.04.2014 tarihli, 2013/14221 Esas, 2014/9940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaması ve sair nedenle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci 1. Gönen(Balıkesir)

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilmek suretiyle 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, itirazın reddedilmesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 10.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle, Gönen (Balıkesir) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilmek suretiyle 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, uyuşturucu madde ticareti yaptığı şüphesiyle olay günü durdurulan sanığın motosikletinin selesinde suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, usulüne uygun olarak alınan idrar örneğinde de uyuşturucu madde tespit edildiği, bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/1-d maddesi uyarınca, zamanaşımı süresini son kesen işlem olan sanık hakkında Yargıtay bozma ilamından önce verilen 22.04.2013 tarihli mahkumiyet kararından,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de (yaklaşık 4 yıl) belirtilen zamanaşımı süresine eklendiğinde, bozma ilamı sonrasında verilen 10.10.2022 tarihli mahkumiyet kararına kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği,

ayrıca suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, hükmün açıklanmasnının geri bırakılmasına karar verildiği dönemdeki durma süresi dikkate alındığında, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin de gerçekleşmediği tespit edilmekle, tebliğnamedeki, davanın zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle hükmün bozulup düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkta ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı, bu uyuşturucu maddelere yönelik adli tıp kurumu raporu, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, Yargıtay bozma ilamı sonrasında yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, temyiz dilekçesi ekinde sanık tarafından sunulan rapor içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR