Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/11769 K.2026/2561

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı 1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/330 Esas ve 2014/334 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 62, 53 maddeleri gereğince, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve aynı kanunun 51. maddesi gereği verilen hapis cezasının ertelenemesine karar verilmiştir.

2. İlgili kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 2019/6309 Esas, 2022/2804 sayılı kararı ile "Adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar mahkumiyet niteliğinde bulunmadığından,

sanık hakkında kurulan hükümde, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK.nın 231. maddesinin 8. maddesine dayanılarak "denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden" bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu"

gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci 1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2022/77 Esas, 2021/164 Karar sayılı kararı ile, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 62, 53 maddeleri gereğince, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi gereği kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde, kasten yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2025/10 Esas, 2025/50 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri 1.Sanığın Temyiz Sebepleri Suç işleme kastı ile hareket etmediğine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ve mağdurun kardeş oldukları, eşinden ayrılan mağdurun ..'de yaşamaya başladığı, mağdurun hakkında çıkan dedikoduları duyan sanığın olay tarihinde, mağduru köye geri getirmek için ..'ye, mağdurun evine gittiği, mağdur gelmek istemeyince tarafların arasında tartışma yaşandığı, bir şeyler almak için dışarı gitmesi gereken sanığın giderken, mağdurun kaçmasını engellemek için ellerini bağladığı ve ev kapısını kilitlediği, sanığın yokluğunu fırsat bilen mağdurun bir şekilde bağlarından kurtularak balkona çıktığı ve ev sahibinden yardım istediği,

ev sahibinin ihbarı sonrası olay yerine gelen kolluk kuvvetinin kapıyı çilingir marifeti ile açtırması üzerine olayın son bulduğu iddiasına ilişkin olayda.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulandığı, mağdur beyanları, sanık savunmaları, olay tutanağı ve tanık anlatımları itibariyle, sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR