Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1237 K.2025/3265

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.11.2024 tarihli 2022/6107 Esas, 2024/8829 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2025 tarihli ve 2021/156298 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Dosya kapsamında aleyhe temyiz bulunmayan bir durumda sanık aleyhine eylemin müşterek faillik kapsamında kaldığından bahisle bozma kararı verilemeyeceğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 03.04.2012 tarihli kararında da vurgulandığı gibi suç vasfında yanılgıya düşülmesi dışında suçun daha ağır cezayı gerektiren nedenlerden bir veya birkaçının uygulanmaması gibi durumların varlığı halinde Yargıtay’ca yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla tespit edilen kanuna aykırılıklar konusunda eleştiri ile yetinilmesi gerekirken suça yardım eden olarak katıldığı kabul edilerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ... hakkında aleyhe temyiz bulunmayan bir durumda eyleme müşterek fail olarak katıldığından bahisle bozma kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

İtirazname No : KD - 2021/156298

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, araç alım satımı nedeniyle sanık ... ile katılan arasında alacak borç ilişkisi bulunduğu, sanık ...'in, sanık ... ile birlikte hareket ederek, başka bir araç satımı yapacakmış gibi hileyle buluşma yerine gelmesini sağladıkları katılanı silah tehdidi altında zor kullanarak sanık ...'ın kulandığı araca bindirip hürriyetini kısıtladıkları somut olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ettikleri,

sanık ...'ın eyleme iştirakinin 5237 sayılı Kanun' un 37 nci maddesi anlamında asli iştirak niteliğinde olduğu ve sanık ...'ın müşterek fail sıfatıyla cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yardım eden olarak kabulü ile hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, bu husus eleştirilmekle yetinilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, katılan beyanları, katılanın adli raporu, uzmanlık raporu, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin mahkeme gerekçesinin isabetli bulunduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2022/6107 Esas, 2024/8829 Karar sayılı kararın (A) bendindeki sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarih ve 2019/2282 Esas, 2021/1364 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,