Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1558 K.2025/5041

Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1.62/1. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un(5271 sayılı Kanun) 251/3.maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 02.03.2024 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/12769 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11172 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11172 yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık ...'un, 09/11/2022 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından 15/08/2023 tarihinde Covid 19 salgın hastalık izninden dönmesi gerekirken 48 saatlik kanuni süre içerisinde kuruma dönüş yapmadığı olay nedeniyle hakkında yapılan yargılama sonunda Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2024 tarihli kararı ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de;

adı geçen sanığın yargılamaya konu eylemi nedeniyle hakkında daha önceden Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 27/08/2023 tarihli ve 2023/33772 soruşturma, 2023/10766 esas, 2023/7544 sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/819 esasına kayden kamu davası açıldığı ve basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda anılan Mahkeminin 23/10/2023 tarihli ve 2023/819 esas, 2023/876 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/1191 Esas ve aynı Mahkemenin 2023/819 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün COVID 19 izninden izinden dönmesi gereken 48 saatlik süre içerisinde kuruma teslim olmayarak firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası;

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/1191 Esas, 2024/82 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,