Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2209 K.2025/3390

Sanık hakkında iftira suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 12. maddesinde yapılan yasal değişiklik sonrası temyiz yasa yoluna tabi olduğu, bu bağlamda sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2020 tarihli mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.12.2021 tarihli kararın katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.06.2023 tarih ve 2022/4882 Esas ve 2023/4288 Karar sayılı kararı; "... İlk derece mahkemesince yargılama konusu suçun işlendiği kabul edilerek kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye

Mahkemesince ilk derece mahkemesinin suçun gerçekleşme şekline dair kabulünden farklı bir gerekçeyle

yapılan değerlendirmede, suçun sübutuna ilişkin olarak eksik inceleme ve araştırma yapıldığının belirtilmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesinin 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrası (g) bendi uyarınca duruşma açılarak subuta yönelik eksik olan hususların araştırılarak sonucuna göre söz konusu mahkumiyet hükmünün yerinde olup olmadığı hususunda karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.11.2024 tarih ve 2023/1343 Esas, 2024/2648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267/1, 267/2, 43/2, 62/1, 53. maddeleri gereğince, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, takdiri indirim maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağına, eksik inceleme ve eksik gerekçe ile karar verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, müşteki ve katılanın beyanlarına göre karar verildiğine, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, katılan ... ve müşteki ...' nın, olay tarihinde evinin önünde park halinde bulunan aracına taş atmak suretiyle zarar verdiklerini belirterek, işlemediklerini bildiği halde haklarında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için katılan ve müştekiye hukuka aykırı bir fiil isnat ederek ve maddi delil uydurarak zincirleme şekilde iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.11.2024 tarih ve 2023/1343 Esas, 2024/2648 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı

Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

...