Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/326 K.2025/5176

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/84 Esas, 2015/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2021/14499 Esas, 2022/13779 Karar sayılı kararı ile dava konusu suç için seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarih ve 2024/107 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararı ile sanığın, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın düzeltilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, lehe yasa hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın, ... İlçesi ... Köyü köyiçi mevkiinde bulunan mera alanına ev arsa oluşturmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Sanığın üzerine atılı suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 23.02.2015 olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 22.08.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67/4. uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 25.12.2015 tarihi olduğu ve bu tarihe seri muhakeme usulü nedeniyle durma süresi eklendiğinde hüküm tarihi itibariyle olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarih ve 2024/107 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne,