Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3871 K.2025/3576

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2024/361 Esas, 2025/18 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197/1. ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ve 600.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2025 tarihli ve 2024/361 Esas, 2025/18 Karar sayılı kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 04.03.2025 tarihli ve 2025/1155 Esas, 2025/905 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, üzerinde ele geçen paketin içinde ne olduğunu bilmediğine, sanık üzerinde yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun sabit olduğu kabul edilse bile verilen ceza miktarının fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığına, sanığın tutuklu bulunduğu süre gözetilerek tahliyesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, 04.06.2024 günü kolluk görevlilerine sanık ...'in sahte para bastığı ve ikametini matbaaya çevirdiği yönünde ihbarda bulunulması üzerine, kolluk görevlilerince belirtilen adrese gidildiği, sanık ...'in apartmana girip bir süre sonra elinde bir paketle apartmandan çıktığının görüldüğü, sanığın şüpheli hareketlerde bulunması üzerine durdurulup, ihbarda belirtilen evde ve sanığın üzerinde usulüne uygun olarak arama yapıldığı, aramada evde hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...'ın bulunduğunun görüldüğü,

evde sahte para basmakta kullanıldığı değerlendirilen makineler ile eşyalar ve çok sayıda sahte para ele geçirildiği, sanık ...'in üzerindeki paket içerisinde de sahte banknotların olduğunun belirlendiği, bu şekilde sanık ...'in, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;

İhbar ve içeriği, ihbarı doğrulayacak şekilde sanık ... üzerinde sahte para olduğu tespit edilen banknotların ele geçirilmesi, ihbarda belirtilen evde yapılan aramada ele geçirilen ekipmanlar ve sahte para miktarı, sahte paralara ilişkin Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, arama işleminin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli, 2023/75 Esas, 2023/511 Karar sayılı ilamı olduğu ve bu ilamdaki mahkumiyet kararının 23.11.2023 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra, sanığın eski hale getirme talebiyle birlikte istinaf başvurusunda bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli, 2025/994 Esas, 2025/990 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusu süresinde kabul edilip hükmün bozulmasına karar verildiği,

dolayısıyla ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihinde kesinleşen, 2019/559 Esas, 2022/140 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli, 2025/1155 Esas, 2025/905 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2024/361 Esas, 2025/18 Karar sayılı ilamındaki hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılarak yerine "Sanık hakkında İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli,

2019/559 Esas, 2022/140 Karar sayılı ilamı ile 'resmi belgede sahtecilik' suçundan hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 31.05.2022 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu belirlenmekle, sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,