KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2025/3885 E., 2025/5608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/35 E., 2024/229 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz etme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
561 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen kararların temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05/10/2023 tarih ve 2021/12208 Esas, 2023/7148 Karar sayılı kararı ile "....Kaymakamlıkça yaptırılan tespitte kadastro teknisyenlerince düzenlenen 14.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile mahkemenin yaptığı keşif sonucu düzenlenen 27.11.2014 ve 16.12.2014 tarihli fen ve inşaat bilirkişisi raporlarında yapılan tespitlere göre sanığın,
katılana ait parsellere hafriyat dökmek ve yol açmak sureti ile hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin sabit olduğu, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında, "eylemin daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde" bu suçtan açılan davada anılan kanunun uygulanacağı cihetle, kaymakamlık tarafından verilen 2 nci men kararından sonra yapılan suç duyurusuna istinaden açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin,
yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması ." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, şikayet süresinin geçirildiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamından sonra verilen 11.06.2024 tarihli mahkumiyet kararı ile dava zamanaşımı süresinin kesildiği, olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin hükümden önce dolmadığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, katılana ait parsellere harfiyat dökmek ve yol açmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
Kaymakamlıkça yaptırılan tespit sonucu kadastro teknisyenlerince düzenlenen 14.11.2013 tarihli bilirkişi raporu, mahkemenin yaptığı keşif sonucu düzenlenen 27.11.2014 ve 16.12.2014 tarihli fen ve inşaat bilirkişi raporları, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dava dosyası kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulde, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, şikayetin süresinde yapıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/3885, K. 2025/5608, 2 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama