Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3933 K.2025/4891

Suçtan katılan sıfatını alabilecek şekilde zarar görmüş bulunan şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin gerekçeli kararın tebliği üzerine eziyet suçundan kurulan hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında, şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Darende Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/10 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.06.2023 tarihli ve 2021/2384 Esas, 2023/5040 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı eziyet suçunu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2024 tarihli ve 2023/193 Esas, 2024/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurun şikayetçi olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde yaklaşık 2 ay önce sanık ile evlenen mağdurun, evli bulundukları süre boyunca sanık tarafından tehdit edildiği, darp edildiği, hakaret edildiği, bedensel ve ruhsal bakımdan acı çekmesine neden olacak şekilde davranıldığı, telefonu alındığından kimseye haber veremediği ancak yapılan ihbar üzerine kolluk tarafından sanık ile birlikte yaşadıkları evden alındığında vücudunda birden çok yaralanma izinin bulunduğunun tespit edildiği böylece sanığın, mağdura yönelik sistematik bir şekilde ve belirli bir süreçte devam eden eyleminin eşe karşı eziyet suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

mağdurun ağabeyi olan tanık A.Ü'nün BİMER üzerinden yaptığı ihbara, mağdurun vücudunda hem eskiye dayanan hem de yeni olan morluklar ve ekimozlar bulunduğuna dair alınan adli rapora, tanık olarak dinlenen B.K.'nin ve sanığın annesi Ş.Z.'nin beyanlarına göre sanığın, katılana karşı sistematik bir şekilde ve belirli bir süreçte gerçekleştirdiği fiziksel ve manevi cebirlerin eşe karşı eziyet suçunu oluşturması şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR