Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/4000 K.2025/7526

Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi uyarınca beraat hükmü verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 30.11.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 2024/27375 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2025 tarihli ve KYB-2025/35564 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2025 tarihli ve KYB-2025/35564 yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, 29.10.2017 suç tarihli inceleme konusu olay sebebiyle Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2018 tarihli 2017/12003 iddia, 2018/591 Esas, 2018/468 sayılı iddianamesi ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2018 tarihli ve 2018/269 Esas, 2018/919 sayılı kararı ile beraatine kararı verildiği,

anılan karar istinaf edilmeden kesinleşmiş ise de, sanık hakkında aynı eylem sebebiyle Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarihli ve 2017/1231 Soruşturma, 2017/2771 Esas, 2017/2171 sayılı iddianamesi ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2019 tarihli ve 2017/862 Esas, 2019/533 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabî tutulmasına karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İnceleme konusu Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/269 Esas ve Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/862 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün 29.10.2017 tarihinde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediğine ilişkindir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası;

"...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2018 tarihli iddianamesi ile açılan davada Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2018 tarihli kararı ile beraat kararı verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarihli iddianamesi ile açılan davada Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2019 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk tanzim edilen 09.11.2017 tarihli iddianame ile Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/862 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldıktan sonra, 13.02.2018 tarihli iddianame ile aynı olaya Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/269 Esas sayılı dosyasında kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar önceden açılmış bir dava olması sebebiyle Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekse de, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından daha önce karar verildiği,

17.10.2018 tarihli beraat kararının hukuk aleminde sonuç doğurmaya başladığı bu aşamadan sonra sanık hakkında verilmiş bir hüküm olması nedeniyle Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/862 Esas sayılı kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla bu husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR