Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/4996 K.2025/9597

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı

Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli kararı ile özetle, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2023/703 Esas, 2024/482 Karar kararı ile sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianamenin düzenlenme tarihi olan 24.04.2015 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 02.02.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi atfıyla 154/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan ve 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Her ne kadar Mahkemece suçun 02.09.2007 tarihinde işlendiğinden bahisle, bu tarihten hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği kabul edilerek düşme kararı verilmiş ise de; suçun temadi etmiş olması nedeniyle suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 24.04.2015 tarihi olduğu gözetildiğinde, suç tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi dolmadığı halde mahkemesince olağanüstü zamanaşımı nedenli düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak bozma ilamı öncesi zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkumiyet tarihine,

seri muhakeme usulü nedenli durma süresi de eklendiğinde, hüküm tarihi itibarıyla 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ayrıca dolduğu anlaşıldığından bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde ''2 ve 3'' nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2024 tarihli ve 2023/703 Esas, 2024/482 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “Sanık ... hakkında her ne kadar hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmış ise de,

bu suça ilişkin öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu mahkememizce anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince davanın zamanaşımına uğraması nedeniyle düşürülmesine,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,