Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2025/8301 E. , 2025/8545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/284 E. 2025/185 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz e
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2025/8301 E. , 2025/8545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/284 E. 2025/185 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2022/297 Esas, 2023/11551 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı yönünde sağlık kurulu raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2025 tarihli ve 2023/284 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b, 62... . maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanığın 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yetersiz Adli Tıp Kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulduğuna, silah kullanıldığına dair delil bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-a maddesi uyarınca artırım yapıldığına, mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil de bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...'un babaları ...'un, mağdurdan ayrı ayrı alacakları oldukları, olay günü sanık ... ve temyiz dışı diğer sanıklar ... ve ...'in aracına binmek üzere olan mağduru silah zoruyla kendi araçlarına alıp, yol boyunca mağduru darp edip çevre yolunun yukarısında bulunan boş bir alana getirip araçtan indirdikleri, bu sırada cep telefonu ile eşine mesaj atmak isteyen mağduru fark eden sanık ...'in mağdurun cep telefonunu alıp sim kartını çıkartıktan sonra otomobilin içine attığı, temyiz dışı sanıklar ... ve ..., mağdurun aracının anahtarını da alarak olay mahallinden ayrıldıkları, sanık ...'in ise silahını mağdura doğrultup ileri git dediği, sanıkla konuşmaya başlayan mağdurun ormanlık alana doğru atlayıp kaçmayı başardığı şeklinde kabul olunan ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun yeterli olduğu, suç tarihine göre sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2025 tarihli ve 2023/284 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (3.) fıkrasında yer alan "sanıkların sonuç olarak 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.