Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/927 K.2025/1206

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2023/162 Esas ve 2024/250 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 53, 52/2. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis ve 200.000,00 TL adli para cezaları ile; sanık ...'ın ise 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/5, 53 ve 52/2. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis ve 240,000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.11.2024 tarihli ve 2024/3360 Esas, 2024/3177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ...'ın, sanık ... müdafinin ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, suçun sanık tarafından işlenmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılmasına yeterli nitelikte kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi ihlal edilerek karar verildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... ve Müdafinin Temyiz İstemleri

Sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, sanığa alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığa ceza verilirken "eşitlik" ve "orantılılık" ilkesinin ihlal edildiğine, ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanık ... tarafından kullanılan, sanık ... tarafından kiralanan araçla; sanıkların fikir birliği içerisinde İstanbul'dan İzmir'e sanık ... tarafından temin edilen 70 adet ruhsatsız tabanca ve tabancalara ait 70 adet şarjörün sanık ... tarafından taşınması iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir.

Somut olayda; sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında istikrarlı bir şekilde silahları sanık ...'ın taşıması için verdiğini beyan etmesi, sanık ...'ın beyanlarıyla uyumlu şekilde araca ait kira sözleşmesinin sanık ... tarafından imzalanması, sanık ...'ın 70 adet silahın ve eklerinin temini için gereken ekonomik güce tek başına sahip olmaması ve Kriminal raporlar ile silahların hem sayı hem nitelik bakımından vahim olması hususları birlikte değerlendirilmiştir.

Bu cihetle.

5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" ile silahların sayısı ve nitelikleri birlikte dikkate alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve sanık ... hakkında dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılması isabetli olduğu gibi arama ve elkoyma işlemlerinin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafinin, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.11.2024 tarihli ve 2024/3360 Esas, 2024/3177 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,