Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2006/212 K.2006/1360

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

4342 S. MERA KANUNU [ Madde 5 ]

"İçtihat Metni"

İbrahim ile Hazine ve D…

… Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Pazarcık Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 18.10.2005 gün ve 455/810 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bir parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yolu ile edinilemeyecek Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, 03.06.2003 günlü krokide A harfi ile gösterilen 11 nolu mer'a parselinin 13592,27 m2'lik kısmına ait sınırlandırmanın iptali ile bu yerin susuz tarla vasfıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, 1962 ile 1963 yılları arasında kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliği ile tespit dışı bırakılan taşınmazın davacı tarafından para ve emek sarfedilerek taşlarından temizlemek suretiyle kültür arazisi haline getirildiği ve İl Mer'a Komisiyonunca mer'a olarak tahsis edildiği tarihe kadar 20 yıldan fazla süre ile tasarruf ve zilyetliğinde bulunduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından ifade edildiğine,

kültür arazisi niteliğinde olduğu ziraatçi uzman bilirkişi tarafından gerekçeli olarak açıklandığına göre davacı yararına kazanma koşulları oluşmuş bulunduğundan davalı Hazine vekilinin aşağıda belirtilen husus dışında temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1952 yılında 4753 sayılı Kanun hükümleri uyarınca faaliyet gösteren 45 nolu Toprak Komisyonunca çalışmalar yapılmış, dava konusu yerin mer'a norm kararının dışında kaldığı anlaşılmıştır. Bundan sonra 4342 sayılı Mer'a Kanunu hükümleri uyarınca 2004 yılında yapılan çalışmalar sonunda dava konusu taşınmaz ve çevresi Doğanlıkarahasan köyü orta malı mer'ası olarak 11 parsel numarası ile sınırlandırılmıştır.

Mer'a Kanununun 5.maddesinde ihtiyaç gözetilerek tahsis edilecek diğer taşınmazlar yanında, (c) bendinde "mer'a yaylak ve kışlak olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırılacak yerler" köy veya belediyeye tahsis edileceği belirtilmiştir.Anılan hüküm uyarınca, Mer'a Komisyonunun yasal yetkisi içinde ihtiyaç durumuna göre, özel mülkiyet konusu bir yerin mer'a yaylak veya kışlak olarak tahsis etmesi mümkün ve geçerlidir.

Taşınmaz köylünün ortaklaşa yararlanmasına tahsis edilmekle kamu emlakine dönüştüğünden böyle bir yerin, özel mülkiyet şeklinde tapuya tescili mümkün değildir. Ancak sınırlandırma tarihine kadar kazanma koşulları oluştuğu taktirde tescil yerine mülkiyetin tespitine karar verilebilir. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak yazılı şekilde taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.