Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar Hazine, Konyaaltı Belediye Başkanlığı ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri, taşınmazın çay yatağı olarak tespit dışı bırakıldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve 1983 yılında onanan nazım imar planı kapsamında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından, temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık konusu taşınmaz 1955 yılında yapılan tapulamada çay yatağı olarak tespit dışı bırakılmıştır.
Taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları,dava konusu yerin kadastrodan önce bitişikteki 373 parselle birlikte ...., isimli kişinin tasarrufu altında bulunduğunu ve 373 parselle birlikte 1960’lı yıllarda davacıya satılarak zilyetliğinin devredildiğini, o tarihten günümüze kadar da davacı tarafından koşullarına uygun şekilde meyve ve sebze bahçesi olarak kullanıldığını,
bir bölümüne de sera yapıldığını,1950’li yıllarda DSİ tarafından güneydeki ....,Çayına set yapılmadan önce dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın sel baskınlarından etkilenen yer olduğunu ancak söz konusu seddelerin yapılmasından sonra bu durumun tamamen ortadan kalktığını belirtmişler, jeolog bilirkişi taşınmazın aktif çay yatağı olmadığını, geçmiş dönemlerde sel altında kalan yerlerden ise de DSİ tarafından 1959-1960 yıllarında yapılan ... koruma ıslah çalışmaları sonucunda sel baskınlarından kurtulduğunu, ... sahası dışında kaldığını, ormancı bilirkişi 1941’de yapılan orman sınırlandırmasının dışında orman sayılmayan alanda kaldığını,
ziraai bilirkişi dava konusu taşınmazın sulanabilen
üzerinde yaşları 40 ile 50 arasında değişen narenciye ağaçları barındıran 1. sınıf tarım arazisi olduğunu belirtmişlerdir. DSİ ...
Bölge Müdürlüğü karşılık yazılarında Çandır Deresi üzerindeki ıslah çalışmalarının 1959 yılında başladığı, ...., Çayı seddelerinin ise 1967-1970 yılları arasında yapıldığı ve günümüz itibariyle taşkından zarar gören seddelerin zaman zaman tamiratları yapılarak çalışmaların devam ettiği bildirilmiş ise de; dava konusu taşınmaz DSİ vekili tarafından verilen 13.1.2005 günlü dilekçe ekinde gönderilen projeye göre sedde dışında kalmakta olup, taşınmaz seddelerin bitişiğinde ve sınırında yer almamaktadır.
Paftaya göre sedde ile dava konusu yer arasında pek çok parsel yer almaktadır. Bu durumda dava konusu taşınmazın seddelerin yapımı nedeniyle çayın etkisinden kesin olarak kurtulduğunun kabulü gerekir. Davalılar taşınmazın 1983 tarihli nazım imar planında kaldığını bu nedenle edinilemeyeceğini ileri sürmüş iseler de Dairemize incelenmekte olan dava dosyası ile aynı zamanda temyiz incelemesi için gelen ...
1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/180 esas ve 2006/366 karar sayılı dava dosyası arasında bulunan aynı bölgede, uyuşmazlık konusu yere çok yakın başka bir taşınmaza ilişkin fenni bilirkişi Kadir Aypar tarafından düzenlenen 24.2.2006 günlü rapor ve krokide bu yerlerin 17.2.1983 tarih 25 nolu nazım imar planı dışında kaldığı açıklanmıştır. Bu durumda davacı lehine kazanma koşulları gerçekleşmiş olup davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Davalı Hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununu 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 01.03.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.