Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2008/5078 K.2008/5487

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 676 ]

"İçtihat Metni"

Veli ve Emine ile Münevver aralarındaki tapu iptali, tescil ve tazminat davasının reddine dair (Beyşehir Asliye Hukuk Hakimliği) nden verilen 04.10.2006 gün ve 190/178 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar, miras paylaşım sözleşmesine dayanarak dava konusu 1822 parselin tapu kaydının iptaliyle 1/2'şer oranda adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Münevver, geçerli miras paylaşımının yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dayanak paylaşım sözleşmesinde dava konusu taşınmazdan söz edilmediği, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı asiller tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1822 parsel, 30.10.1983 tarihinde paylı mülkiyet şeklinde 5/20 payı ortak miras bırakan Ayşe, kalan paylar da davacılar, davalı ve katılan davalı mirasçılar adına tescil edilmiştir. Davacı yan, 04.03.2004 tarihli adi nitelikli miras paylaşım senedine dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Az yukarıda da açıklandığı gibi taşınmaz, paylaşım tarihinde paylı mülkiyet esasına göre tescillidir. TMK'nın 676. maddesine uygun miras payının devri ancak elbirliği halindeki mülkiyette söz konusu olur. Paylı mülkiyette anılan kanun maddesinin uygulanması olanağı yoktur. Tüm bu açıklamalar karşısında, miras bırakan Ayşe'ye ait 5/20 pay dışındaki paylar yönünden davanın reddi doğrudur.

Ayşe'ye ilişkin 5/20 paya yönelik davaya gelince; az yukarıda belirtilen kanun maddesi karşısında, mirasçılar arasında yazılı şekilde yapılan paylaşım geçerli ise de, somut olayda davacıların dayanak 04.03.2004 tarihli miras paylaşım senedinde, dava konusu 1822 parselden söz edilmeksizin ekte olduğu belirtilen tapu kayıtlarına yollamada bulunulmuştur. Davacılar vekili, 13.07.2005 tarihli yargılama oturumunda başka miras paylaşım sözleşmelerinin veya yazılı belgelerinin bulunmadığını bildirmiştir. Bu açıklamalara göre, 5/20 pay maliki miras bırakan Ayşe yönünden de davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.