Davacı ... vekili; davalı ... ile vekil edeninin 15.4.2004 tarihinde evlendiklerini, davalı tarafından vekil edeni aleyhine 5.10.2007 tarihinde boşanma davası açıldığını,edinilmiş mallara katılma rejimi nedeniyle davalı eşin Umutsan Dişcilik Elaletleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin %25 ortağı olmak, bankalarda yüklü miktarda paraya sahip bulunmak ve şirkete ait otomobil ve makinalar nedeniyle var olan mal varlığının tasfiyesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 YTL alacağın davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiş, daha sonra ıslahla isteğe konu alacak miktarını 19.620 YTL'ye çıkarmıştır.
Davalı ... vekili; vekil edenine ait olduğu belirtilen mal varlığının esasen vekil edenine ait olmayıp vekil edeninin babasına ait bulunduğunu, resmi bazı nedenlerle şirketin ortağı olarak gösterilen vekil edeninin sadece görünürde sahip olduğu şirket hissesini, şirketin asıl ve gerçek sahibi olan babasına geri verdiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalının savunması nedeniyle davaya katılan dahili davalı ... vekili de davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; “ davanın ... yönünden kabulüne, 19.620,87 YTL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınıp davacıya ödenmesine; dahili davalı ... yönünden davanın reddine....” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelere göre; taraflar 15.7.2004 tarihinde evlenmişler, 24.10.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 28.5.2007 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasında başka bir mal rejiminin seçildiği ileri sürülüp ispatlanmadığından taraflar arasında evlendikleri tarihten boşanma davasının açıldığı tarihe kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, taraflar arasındaki uyuşmazlık 4721 sayılı TMK.nun mal rejimine ilişkin hükümlerine ve Dairemizce de uygun bulunan bilirkişi raporundaki değerlendirmeler esas alınarak çözümlenmiş bulunduğuna, resmi kayıtlara göre, davalı ...’a ait olduğu konusunda hiç bir duraksama bulunmayan mal varlığının esasında davalı ...’nın babasına ait olduğu hususundaki iddianın sözden öte kanıtlanamamış bulunmasına göre; davalı ... vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.
Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesi hükümle gerçekleştiğine ve Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları uyarınca tasfiye tarihine yakın karar tarihi olarak kabul edildiğine, dolayısı ile alacak hükümle muaccel hale geldiğini göre; hüküm altına alınan alacağa ilişkin faizin hüküm tarihinden başlatılması gerektiğini amir bulunan TMK. m. 239 f III hükmüne aykırı biçimde faizin dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.
Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 1.060,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 23.03 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.