Davacı, kendisi adına tespit ve tescil edilen 3101 ada 2802 parselin bir kısmının yola dahil edildiğini iddia ederek yol kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.
Davalı H.. H.. ve Belediye vekilleri dava konusu taşınmazın yol vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı H.. H.. ve Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tesbit dışı bırakılan dava konusu yer üzerinde davacının kazanmayı sağlayan 20 yılı aşkın zilyetliğinin bulunduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından ifade edildiğine, bahçe niteliğinde tasarruf edildiği ziraatçı uzman bilirkişi raporunda açıklandığına göre, davalı H.. H.. vekili ile davalı Belediye vekilinin aşağıdaki husus dışındaki temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.
Dava, TMK.nun 713/1 maddesi uyarınca tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. H.. H..nin ve ilgili kamu tüzel kişiliğinin davada yeralması TMK.nun 713/3. maddesine göre yasal hasım olmasından ileri gelmektedir. Davanın kabulü halinde H.. H.. ve ilgili kamu tüzel kişiliği harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. H.. H.. ve davalı Kütahya Belediyesine yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmiş olması doğru değildir.
Kanuna uygun olmayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hüküm fıkrasının iki numaralı bendinde yazılı bulunan “Alınması gereken harç 16.20 TL olup, peşin alınan 14,00 TL harçtan mahsubu ile bakiye 2,20 TL harcın davalıdan tahsili ile H..
H..ye irad kaydına”, üçüncü bendinde yazılı bulunan “davacı tarafından yapılan 20.60 TL harç gideri, 13,50 TL tebligat gideri, 302,63 TL keşif ve bilirkişi gideri olmak üzere toplam 343,83 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” ve dördüncü bendinde yazılı “Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 310.00 YTL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine iki numaralı bendine "Alınması gereken harç 16.20 TL olup,
peşin alınan 14,00 TL harçtan mahsubu ile bakiye 2,20 TL harcın davacıdan tahsili ile H.. H..ye irad kaydına” , üçüncü bendine "...Davacı tarafından yapılan harç ve yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve davalı H.. H.. vekili ile davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz eden K..
B..ndan alınmasına ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca H.. H..den harç alınmasına mahal olmadığına 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.