Davacılar vekili, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak kadastro çalışmalarında paftasında yol olarak gösterilen taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili ile davalı köy muhtarı, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu ve bu niteliği ile kullanıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, 03.07.2009 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 22.62 m2lik taşınmazın davacılara ait 127 ada 4 parsele ilave edilmek sureti ile tesciline karar verilmesi üzerine hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastoradan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri gereğince açılan ve paftasında yol olarak gösterilen taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkeme gerekçesinde; davanın bir tapu iptali ve tescil davası olmadığını Kadastro Kanununun 41. maddesi anlamında bir düzeltme davası olduğunu vurgulamıştır. Ne var ki mahkemenin bu görüşüne katılmak mümkün değildir. 3402 sayılı Kanunun 41. maddesi uyuşmazlık doğurmayan hataların düzeltilmesi için uygulanabilmektedir. Uyuşmazlık iki tarafı ilgilendiriyor ve mülkiyet uyuşmazlığına dönüşmüş ise bu takdirde 41. maddenin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Somut olayda uyuşmazlık ayni hakka ilişkindir.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesi hükmüne göre yol, meydan ve köprü gibi orta malları haritasında gösterilmekle yetinilir. Taşınmazın haritasında yol olarak gösterilmesi bir kadastro işlemi olup, kadastro tutanağı düzenlenmediği için böyle bir işlem tesbit dışı bırakma işlemi niteliğindedir. Böyle bir yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre tapuya tesciline karar verilebilmesi için Yargıtay’ın yerleşmiş kararlarına göre haritasında yol olarak gösterildiği tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edilmiş olması gerekmektedir.
Somut olayda dava konusu taşınmaz 03.06.1996 tarihinde paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle belirtilmiştir. O tarihten 22.09.2009 dava tarihine kadar kazanma süresi ve koşulları geçmemiştir. Davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.
Kabul şekline göre de; TMK.713/1-3 maddesi uyarınca davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği kanuni hasım olduğundan harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamazlar.
Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.