Davacı G.. E.. vekili, evlilik birliği içinde satın alınarak davalı adına tescil edilen 13290 ada 4 parseldeki 20 numaralı bağımsız bölüm için 40.000 TL katkı payı alacağı isteğinde bulunmuş, 30.6.2009 tarihli dilekçesiyle alacak miktarını 52.500 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı B.. E.. vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 52.500 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, uzman bilirkişi raporlarına, tanık anlatımlarına, davacı vekilinin ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/453 Esas 2002/232 Karar sayılı dosyasına verdiği bağlayıcı nitelikteki 27.9.2001 tarihli dilekçede “...dava konusu dairenin alımında vekil edeninin katkısının yarı oranda olduğunu...” kabul etmesine göre taşınmazın dava tarihi itibarıyla belirlenen değerinin yarısının davalıdan alınarak davacıya verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından hükmün esasına ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince; az yukarıda da açıklandığı gibi davacı yan dava dilekçesinde 40.000 TL katılma alacağı isteğinde bulunduktan sonra harcını tamamlamak suretiyle usulüne uygun olarak verdiği dilekçe ile alacak miktarını 52.500 TL’ye çıkarmıştır. Buna göre, mahkemece 12.500 TL için 30.6.2009 ıslah tarihinden itibaren yasal faizin işletilmesine karar verilmesi gerekirken alacak miktarının tümü için faizin dava tarihinden başlatılması doğru değildir.
Katkı payı alacağı davasının kabul edilebilmesi için diğer koşulların yanında eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi gerekmektedir. Başka anlatımla, mal rejiminin sona ermesi ile eş ya da mirasçıları lehine alacak hakkı doğar. Doğmamış bir alacak hakkına ise temerrüde düşüldüğü gerekçesiyle faiz uygulanamaz.
Somut olayda, taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı 17.11.2005 tarihinde sona ermiş, temyize konu katkı payı alacak davası ise boşanma davasından önce 8.8.2005 tarihinde açılmıştır. Görülmekte olan davanın açıldığı tarihte davacı lehine alacak hakkı doğmadığından faiz en erken TMK.nun 225/2 maddesi uyarınca mal rejimini sona erdiren boşanma davasının açıldığı tarihte başlar.
Mahkemece, bu husus gözardı edilerek faizin eldeki davanın açıldığı tarihten başlatılması doğru görülmemiştir.
Tüm bu açıklamalar nedeniyle davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün faize ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 708,80 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.126,20 TL’nin temyiz edenden alınmasına 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.