Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen 18106 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 1 no.lu bağımsız bölümün davalı adına tescil edilerek bilahare üçüncü kişiye satıldığını, taşınmazın alımına vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak 15.473,08 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın vekil edeni tarafından kredi çekilmek suretiyle edinildiğini, davacının katkısı bulunmadığını, kaldı ki taşınmazın devrinden gelen satış bedeli ile de davacı adına tescil edilen 06 TA 852 plakalı aracın alındığını, kalanında yine davacının banka hesabına yatırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, 15.473,08 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 28.5.1988 tarihinde evlenmiş, 27.6.2003 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 31.10.2003 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur.
Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 27.6.2003 tarihine kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2 .maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 18106 ada 1 parselde 1/180 arsa paylı 13.Blok 1 no.lu bağımsız bölüm 26.10.2000 tarihinde davalı ... adına satın alma suretiyle edinilmiş, 11.5.2001 tarihinde dava dışı üçüncü kişilere satış suretiyle devredilmiştir.Dava konusu taşınmazın edinim ve satış tarihinde eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözümekavuşturulması gerekir.
Buna göre, eşlerin birbirlerinin mal varlıklarının edinilmesine katkılarının kanıtlanması durumunda, katkı oranında alacak hakkı doğar. Somut olayda davacı ... Hazine avukatı, davalı ... ise en son Yarbay rütbesiyle askeri personel olarak çalışmaktadır.
Davacının çalışma ve gelir belgeleri dosya arasında bulunmakta ise de, davalının çalışma süresi ve gelir belgeleri getirtilmemiş, dosya bu haliyle bilirkişilere tevdi edilerek davacının katkısı olup olmadığının tespiti istenilmiştir. Tarafların gelirlerine ilişkin tüm belge ve bilgiler getirtilmeden bilirkişi görüşüne başvurulması doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş; tarafların evlenme tarihinden taşınmazın edinildiği 26.10.2000 tarihine kadar olan tüm gelirlerinin belirlenmesine yarayan evrakların dosya arasına getirtilerek konulması, bundan sonra gerektiği takdirde dosyanın bilirkişiye tevdii ile davacının belirttiği “maaş geliri yanında Gülhan Konut Yapı Kooperatifindeki hissesini devrederek niza konusu taşınmazın alımına katkıda bulunduğunu” yönündeki iddiası ile davalının “ belirtilen kooperatif hissesinin satışından elde edilen gelirin davacı adına tescil edilen araç alımında kullanıldığı ve artanın banka hesabına yatırıldığı” yönündeki savunmaları da göz önünde
bulundurularak her eşin ayrı ayrı toplam gelirlerinin hesaplanması bu süre içinde davalı kocanın 743. sayılı TKM’nin 152. maddesi hükmü uyarınca aileyi geçindirme yükümlülüğü ile eşlerin sosyal ve ekonomik statüleri göz önünde bulundurularak yapabilecekleri kişisel giderleri çıktıktan sonra her birinin tasarruf yapabilecekleri miktar belirlenmeli, daha sonra davacının tasarruf miktarının toplam tasarruf miktarı karşısındaki oranı saptanmalı bu oranının dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılarak davacının katkı payı alacağı tespit edilmelidir.
Mahkemece az yukarıda belirtilen eksiklik giderilmeden yanlış hesaplama ile verilen kararı doğru değildir.
Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.