Davacı vekili, davalı adına kayıtlı 139 ada 36 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın 1 numaralı bağımsız bölümünün ve Yeni Foça Atatürk Mahallesi 3134 parselde bulunan dükkanın evlilik birliği içinde edinildiğini, dükkanın daha sonra davalı tarafından satıldığını ileri sürerek 139 ada 36 parsel üzerinde bulunan 1 nolu bağımsız bölüme ait davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tescilini, bunun mümkün olmaması halinde de dava konusu dükkan gibi edinilmiş mal olarak kabul edilerek dükkan için 20000,00 YTL,
139 ada 36 parselde bulunan bağımsız bölüm için 30000,00 YTL olmak üzere toplam 50000,00 YTL’nin davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiş; daha sonra 139 ada 36 parselde bulunan taşınmaz bakımından davayı ıslah ederek istek miktarını 42500,00 YTL’ye çıkarmıştır.
Davalı vekili ise, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 139 ada 36 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin ½’si olan 37500,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine; diğer taşınmaza yönelik davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mal rejiminin tasfiyesi isteğine ilişkindir.4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme
bağlamıştır.Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (Yargıtay H.G.K.nun 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.
Davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 750 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.