Davcılar vekili,vergi kaydı, imar-ihya, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 1951 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan ancak daha sonra idari yoldan Hazine adına tescil edilen 287 parsel (ifrazen 485, 495, 496, 497, 503, 504, 505, 506, 507 ve 508) ve 1206 parsel ile 16 ada 2 parsel kapsamında kalan taşınmaz bölümlerinin tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, kazanma koşulları oluşmadığını,dava konusu yerin Karaçay dere yatağında bulunduğunu, vergi kaydı kapsamında kalan yerlerin kadastro çalışmaları sırasında kayıt malikleri adına tespit edildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın nitelik itibarı ile kazanılamayan yerlerden olduğu ve kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz bölümleri, 1951 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Karaçay dere yatağı olarak tespit dışı bırakılmış, 30.04.1975 ve 22.09.1977 tarihlerinde idari yoldan Hazine adına tescil edilmiştir. Dava. TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17.maddelerine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından dava konusu taşınmazların öncesinin dere yatağı ve sazlık olduğu, yağışlı mevsimlerde su altında kaldığı, sair zamanlarda köylüler tarafından hayvan otlatıldığı,
1986-1987 yıllarından sonra davacılar tarafından kullanılmaya başlanıldığı bildirildiğine, davacıların zilyetliğinin başladığı dönemde dava konusu yerler Hazine üzerinde tapuda kayıtlı bulunduğundan bu dönemde sürdürülen zilyetliğin hukuken bir değer ifade etmeyeceğine, tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru zilyetlikle kazanma koşulları davacı tarafça kanıtlanamadığına, DSİ tarafından Karaçay deresinin ıslah çalışmalarının 1988 yılında başladığı ve halen dönemler halinde devam ettiği bildirildiğine ve davacılar lehine kazanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığına göre,
davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün esasının açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Davacılar vekilinin Avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinde dava değeri 2.000.000.000 TL gösterilmiş, keşif sırasında belirlenen dava değeri üzerinden harç ikmali yapılmamıştır.
Keşifte belirlenen değer üzerinden harç tamamlatılmadığına göre, mahkemece dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden davalı Hazine lehine avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün Avukatlık ücretine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.